Cechą charakterystyczną tej niedużej rasy kur czubatych (mają czubek z piór na głowie) jest fakt, iż ich pióra nie mają spinających haczyków. Dzięki temu upierzenie jest wprawdzie gęste, ale przede wszystkim luźne i puchowate, przypominające w dotyku jedwab lub futro królika. Do innych, unikatowych cech budowy morfologicznej i anatomicznej silek należą: ciemnoniebieska do niemal czarnej barwa skóry, tkanki mięśniowej i kostnej (jako skutek mutacji genetycznej, zwanej fibromelanozą) oraz zausznic (zewnętrzne płaty uszne) oraz pięć palców w każdej kończynie (większość kur domowych ma 4 palce – 3 skierowane do przodu i jeden do tyłu). Co ciekawe, kończyny, w tym palce są opierzone.
Dokładne miejsce powstania rasy owiane jest tajemnicą. Przypuszcza się, że jej kolebką są najprawdopodobniej Chiny, gdzie kury jedwabiste znane są od ponad 1000 lat. W XIII w. wenecki kupiec i podróżnik, Marco Polo, wspominał o nich w swoich relacjach nazywając je „futrzastymi” kurczakami. W późniejszym okresie czasu kupcy przywozili je wielokrotnie z Chin i oferowali jako osobliwe ptaki, będące rzekomo krzyżówką zwykłej kury z królikiem (sic!).
Kury jedwabiste nie latają i nie mają tendencji do nadmiernego rozgrzebywania podłoża, co czyni je idealnymi do chowu na działkach. Są bardzo ufne, łagodne i towarzyskie oraz niezwykle dekoracyjne. Łatwo się oswajają (m.in. można je głaskać, brać się na ręce), co czyni je nietuzinkowymi pupilami. W niewoli wyhodowano wiele odmian barwnych, m.in. białą, czarną, czerwoną, żółtą, perłową, jastrzębiatą, porcelanową, czekoladową, szarą i inne.
Ptak osiąga masę ciała około 1,5 kg (kogut) i około 1 kg (kura). Koguty pieją stosunkowo cicho w porównaniu z innymi rasami małych kur ozdobnych. Odmiana miniaturowa – tzw. silka USA charakteryzuje się mniejszą masą ciała (500-800g), bardziej zwartą i krągłą jego budową, która w zarysie tworzy literę „S” oraz znacznie większym czubem piór na głowie. Rasa ta powstała w wyniku skrzyżowania typowej kury jedwabistej z wąsaczem watermalskim, pochodzącym z Belgii.
Zimą, ze względu na swoje specyficzne upierzenie, które gorzej izoluje i chroni organizm przed zimnem i wilgocią, silki muszą mieć zapewniony osłonięty, suchy i zabezpieczony przed przeciągami kurnik. Dobrostan ptaków znacząco poprawia warstwa czystej, niepylącej ściółki, która nigdy nie może być zbyt wilgotna, ani mocno zanieczyszczona kałomoczem. Pomieszczenie powinno mieć także sprawną wentylację.
Kury jedwabiste mają bardzo rozwinięty instynkt macierzyński. Kury są bardzo troskliwymi kwokami, pilnie i cierpliwie wysiadującymi jaja oraz troskliwie opiekującymi się potomstwem. Z uwagi na tę jakże korzystną cechę hodowcy nierzadko wykorzystują je do odchowu innych gatunków kuraków, np. bażantów, perliczek. W roku można uzyskać od kury przeciętnie od 80 do stu kilkunastu kremowych jaj.
Filmy z silkami na kanale YT autora: