Bantamka – ozdobna kura karłowata

Opublikowany przez

Dokładne miejsce pochodzenia tej uroczej kury nie jest jednoznacznie określone. Na pewno jest to kontynent azjatycki – jedni za kolebkę rasy uważają Japonię, podczas gdy inni wskazują na Indonezję (wyspa Jawa, gdzie jedna z prowincji oraz port noszą nazwę Bantam). Do Europy (Niemcy) bantamki zostały sprowadzone w 1870 r.

Charakterystyczną cechą bantamek są białe i zazwyczaj dobrze widoczne (zwłaszcza na tle ciemnego upierzenia) zausznice, większe u koguta (z lewej)

Omawiane ptaki osiągają masę ciała 500-650g. Choć są nieduże to ich sylwetka jest bardzo elegancka, wręcz dostojna. Cechą charakterystyczną i to u obu płci (większe u koguta) są białe i zazwyczaj dobrze widoczne zausznice. Bantamki to niewątpliwie kurki o dużym uroku i walorach dekoracyjnych.

Do chowu bantamek, z racji ich niewielkich rozmiarów, wystarczy nawet mały kurnik-klatka (dla koguta i 2 kurek)

Chów bantamek daje bardzo dużo zadowolenia. Są one bowiem bardzo wdzięcznym obiektem obserwacji, mają żywy temperament i dobrą odporność na choroby. Z racji niewielkich rozmiarów zadowalają się nawet małym kurnikiem, wręcz klatką (dla koguta i 2 kurek). Ponadto dobrze znoszą nasze zimy, o ile mają do dyspozycji zamknięte pomieszczenie, bez przeciągów. Można je chować nawet przy niewielkim ogródku, działce.

Bantamki stanowią bardzo wdzięczny obiekt obserwacji, mają żywy temperament, a objawy zaniepokojenia, choć częste, to jednak szybko u nich mija

Generalnie wyróżnia się trzy rodzaje bantamek – prawdziwe, miniaturowe i genetycznie ulepszone miniatury – te ostatnie zwykle wyselekcjonowane na określoną cechę lub cechy. W praktyce jednak, zwłaszcza w chowie amatorskim taki podział to czysta teoria i nie warto się w niego zbytnio zagłębiać. Ptaki należy kupować od hodowcy stosującego zasady profilaktyki chorób, unikającego chowu w bliskim pokrewieństwie i zwracającego uwagę na dobór osobników rodzicielskich.

W zieleni ogrodu, nad oczkiem wodnym widok żerujących bantamek to piękny widok znakomicie poprawiający samopoczucie opiekuna

Młode kurki zaczynają się nieść w wieku 20-24 tygodni życia. Bantamki nie składają zbyt dużo jaj – zwykle kilkadziesiąt rocznie. Jaja mają białe skorupki i przyjmuje się, że swą zawartością trzy jaja bantamki odpowiada dwóm jajom kur standardowej wielkości. Kury będące kwokami znane są z tego, że dobrze wysiadują jaja i troskliwie wodzą pisklęta.

Kury bantamek dobrze wysiadują jaja i troskliwie opiekują się potomstwem

Spłoszone bantamki potrafią przelecieć niemały kawałek i wylądować, np. na sąsiedniej działce. Dlatego też hodowcy często przycinają im lotki. Niektóre osobniki mogą być też bardziej płochliwe, ale generalnie stan zaniepokojenia czymś szybko u nich mija. W niewoli wyhodowano wiele odmian barwnych, tj.: czarna, złotoszyja, srebrnoszyja, gronostajowa, niebieska, biała, żółta, jastrzębiata, porcelanowa, kuropatwiana, czarno-biała. Dożywają w niewoli 7-8 lat, choć wyjątkowo trafiają się osobniki starsze nawet o kilka lat.

Filmy autora bloga na jego kanale YT:

https://www.youtube.com/shorts/KcEJ60Wf3Rg