Szczupieńczyk – Epiplatys infrafasciatus

Życząc Państwu wszystkiego najlepszego, a zwłaszcza duuużo zdrowia na nadchodzące Święta oraz wszelkiej pomyślności w Nowym Roku postanowiłem ostatni wpis 2021 roku poświęcić temu pięknemu szczupieńczykowi 🙂

Dawniej gatunek ten zwany był różnie, m.in.: Haplochilus infrafasciatus, Epiplatys sexfasciatus rathkei, Epiplatys infrafasciatus baroi, Epiplatys sexfasciatus infrafasciatus, Epiplatys longianalis, jako że w naturze występuje wiele jego form geograficznych. Dorasta do 9 cm i należy do umownej grupy Sexfasciatus oraz rodziny Nothobranchiidae.

W naturze zamieszkuje wody Afryki Zachodniej i Środkowej – państwa nad Zatoką Gwinejską – od południowo-wschodniej Nigerii, poprzez Kamerun i Gwineę Równikową po Gabon.

Samica jest skromniej ubarwiona – na jej sino-szarym, usianym czerwonawymi kropkami ciele widnieje 6-8 poprzecznych, ciemnych, dobrze widocznych, dość szerokich pręg. Partie brzuszne są wyraźnie jaśniejsze i wypukłe, a krawędzie płetw opalizują gdzieniegdzie na niebiesko (na małych odcinkach). W ubarwieniu nieco większego samca uwagę obserwatora przykuwa kolor żółty, zwłaszcza na płetwach (z wyjątkiem piersiowych). Czerwone cienkie linie, wzorki i kropki oraz niebieskie obramowania płetw (znacznie dłuższe odcinki) nadają mu o wiele jaskrawszy wygląd. Poprzeczne ciemne pręgi są u niego znacznie mniej zaznaczone, często wyblakłe, a czasem wręcz niewidoczne.

Chów i rozmnażanie są podobne jak u pokrewnego gatunku – szczypieńczyka Dageta (Epiplatys dageti). A zatem proszę kliknąć w poniższe linki:

Wpisy o innych gatunkach szczupieńczyków zobacz tu: